ایـــنــجـــــــا پــــــرنــــــــده ای لانـــــــــه کـــــــــــرده

تـــــــــــــــــابـــــــــــــــــــمانـــــــد ســـــالــــهـــــــــا

اصلا ساده نيست عزيزم!

ساده نیست ٬
                     خندیدن و گفتن که مرا ٬
                                                        دردی نیست !

+   مـــحــــمــــــد ; ٤:٤۳ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳۸٥/٧/۳٠

بازهم سفر

هنگامی نیست را هست دیدم ،

که بودش در نبودش بود !

یه کم که نه ، خیلی مریض احوالم.

قصد سفر دارم . استراحت مطلق .

راستی به اون یکی وبلاگ من هم سر بزنید .

                                                          التماس دعا ...

 

+   مـــحــــمــــــد ; ۱٠:۱۱ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳۸٥/٧/٢٩

نامه ای باید

نامه ای باید نوشت

غصه ها را سر داد ،

ورنه این بغض

مرا می شکند .

+   مـــحــــمــــــد ; ۱۱:٥٥ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۳۸٥/٧/٢٦

شعر سحر گاه

امشب از اندوه تو با باد

سخن ها گفتم

درد دل خفته ی خویش

                        به دریا گفتم

دل دریا خون شد .

اما ،

هیچ نشنیدست کسی ،

قصۀ داغ جگر سوز مرا

که سحر ، سر بر مهر

با ناله و آه ،

به درگاه خدا می گفتم !

+   مـــحــــمــــــد ; ۱۱:٥٤ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۳۸٥/٧/٢٦

سکوت تلخ مرا بشکن .

من آمدم .
           چون باد ٬
                     بی قرار رفتن و 
                                 چون نسيم ٬
                                               اينچنين خاموش .

+   مـــحــــمــــــد ; ۱٠:٢۸ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٥/٧/٢٤

يا علی !

راز شبهای بی ستاره را ،

چشمان خیس علی می داند و بس ...

طنین فریاد علی ،

هنوز در دل سنگین چاه محبوس است ، 

و تنها دل تاریک سنگی چاه است ،

که تاب و توان تحمل غربت علی را دارد.

امشب ،

فاطمه ،

بی تاب ،

چشم به راه علی ست .

                                                   و او می آید .

همنوایی ستارگان را بشنو ،

در آسمان ، امشب 

سور و ساتی بر پاست .

+   مـــحــــمــــــد ; ۱٠:٠٦ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٥/٧/٢٤

 

می خوام یه وبلاگ جدید درست کنم . 
.
.
.
اما دیگه ذوق نوشتن ندارم . بازم باید از صفر شروع کنم .
.
agosheaftabi
.
.
آغوشه آفتابی رو با همکاری دوستان به راه می اندازم . انشا...
اگه مایل به همکاری هستید با من تماس بگیرید .

+   مـــحــــمــــــد ; ۸:٥٢ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱۳۸٥/٧/٢۳

 

خام بُدَم ،

            پخته شدم ،

                        سوختم !

+   مـــحــــمــــــد ; ٧:٥٥ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱۳۸٥/٧/٢۳

بدرود زيبای من !

طالع نحس من و روز چهارشنبه !

پرنده کوچولوی من اصلا حال خوشی نداره .

مطمئنم که هیچکدوم از شما به معنای عناوین این وبلاگ توجه نکردین . حتی تو ...

برای همیشه و برای مدتی کوتاه ار از همیشه !

خواهان رفتنی 

برای همیشه،

ولی من

برای همیشه

دوستت دارم .

و برای مدتی کوتاه تر از همیشه

با تو هستم !

اما دیگه تحمل زیر و زبر های  با تو بودن از عهده من خارجه شده .

و این بار ،

خداحافظ

برای همیشه .

این پایان روزهای خوش با تو بودنست .

+   مـــحــــمــــــد ; ۱٠:٠٥ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۳۸٥/٧/۱٩

سوختم !

پروانه پر و
                شمع سر و
                                   من جگرم ٬ سوخته است !

+   مـــحــــمــــــد ; ٤:٠٠ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٥/٧/۱٧

آخر کلام ( تسکين) !

آســـمـــانــــی تـــــر از آن اســــت کــــــه بــــــا مـــــــن بــــاشـــد !

+   مـــحــــمــــــد ; ۱٠:٠٩ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳۸٥/٧/۱٥

تاپ تن!

ده شعر آخر من :
.
شعر ۱  و   شعر ۱.۵!
                               شعر ۲
                                         شعر ۳
                                                  شعر ۴
                                                           شعر ۵
                                                                      شعر ۶
                                                              شعر ۷
                                                    شعر ۸
                                         شعر ۹
                             شعر ۱۰
.
این صفحه رو کامل بخونید بعد سراغ اشعار برید
                                                                      متشکرم

+   مـــحــــمــــــد ; ٩:٤٧ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳۸٥/٧/۱٥

داستانک ۷ ( شب شوم )

در ، پنجره ، پرده و هر روزنی که به بیرون راه داشت را بستند .

چراغ را هم خاموش کردند ...

و پنداشتند که هیچ کس ، شاهد خلوت شوم آن دو نیست !

ولی تنها شاهد ماجرا ٬‌ سرنوشت دیگری برایشان رقم زده بود .

+   مـــحــــمــــــد ; ۳:٠٠ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸٥/٧/۱۳

اين يک شعر نيست !

قصۀ ما ،

بر خلاف همیشه ،

از پایان ،

آغاز شد !

هردوی ما ،

آخر قصه را

خوب می دانستیم ،

و یک نفس به جنگ سرنوشت از پیش نوشته ، رفتیم !

افسوس که در این جنگ بی سرانجام     

مـــن بـــی تــو و

تــو بــی مـــن  ،  بودیم !

                                                            

                                                                      این یک شعر است

+   مـــحــــمــــــد ; ٢:٥۸ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸٥/٧/۱۳

او حرف نمی زند!

(( ستارها نهفته ام ،           

در آسمان ابری

دلم گرفت ، ای دوست ...

هــــوای گـــــریـــــه با من... ))

هزار بار شماره ات را گرفتم و هر بار بی نتیجه ،...

و هر بار مطمئن تر از قبل ، که پاسخی در کار نیست ...!

اکنون به سکوتی مرگبار و انتظاری کشنده و دردی لاعلاج مبطلا شدم .

چه بگویم ؟!

چه بگویم ، جز اینکه ، دلم برای دوباره دیدن تو ، سخت تنگ است .

وبدان که :

برای دوباره دیدن تو

هیچ ندارم ...

به غیر از قلب عاشق

                                    تهفه ای دیگر ندارم !

+   مـــحــــمــــــد ; ٤:٥٠ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۳۸٥/٧/۱٢

بدانيد که چرا سکوت می کنم :

ما انسانهای حقیر ، همه چیز را برای خود می خواهیم ،

                                                                        حتی عشق را ...!

غافل از اینکه معنای واقعی عشق ، از خودگذشتگی و گم شدن در تمنای معشوق است .

و بی شک معشوقی از جنس خاک ، هرگز قدرت درک چنین معنای والایی را ندارد !

+   مـــحــــمــــــد ; ٩:٤٥ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳۸٥/٧/۸

يک سخن حکيمانه از خودم!

ما به دنبال چیزهایی می گردیم که می خواهیم و

                                                               نداریم .

غافل از اینکه بیش آنچه می خواهیم داشته باشیم ،

                                                               داریم .

+   مـــحــــمــــــد ; ۸:۳٤ ‎ب.ظ ; جمعه ۱۳۸٥/٧/٧

از يادداشت های ارسالی دوستان

دنيا را بد ساخته اند ...

کسي را که دوست داري او تو را دوست نمي دارد .

کسي که تو را دوست دارد تو او را دوست نمي داري .

اما کسي که تو دوستش داري و اوهم تو را دوست دارد به رسم و ايين روزگار هرگز به هم نمي رسید و اين رنج واقعی زندگیست .

من هم عمیقاً با جمله بالا موافقم . البته متاسفانه .

+   مـــحــــمــــــد ; ۳:٤٧ ‎ب.ظ ; جمعه ۱۳۸٥/٧/٧

نوید آسمان

به آسمان بنگر...
                    در آن دور ٬

                                 تکه ابری پیداست .
                    شايد ٬

                                 نويد بارش فرداست !

+   مـــحــــمــــــد ; ٢:٤٤ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸٥/٧/٦

داستانک ۶ ( هدیه فراموش شده )

برایش شعری نوشتم و فرستادم .

خواند و گریست و رفت .

ولی هرگز نفهمید که آن شعر فقط برای او بود و حتی من ، دیگر آن را ندارم !

+   مـــحــــمــــــد ; ۸:٤۱ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٥/٧/۳

شعر فراموشی

به چشمانم گفته ام

                        نبیند .

به گوشهایم گفته ام

                        نشنود .

خاطراتم را نیز

                        کشته ام .

بــارالــهــی

دلـــم را چـه کـنـم !

+   مـــحــــمــــــد ; ۸:۳٦ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٥/٧/۳

خواب ديدم

در خواب خود دیدم

که چون من ،  

       تنهایی

   نازنینم...

مرا می خواهی ؟!!

و حالا هم یه داستان کوتاه از گذشته.

 

+   مـــحــــمــــــد ; ۸:٤۱ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳۸٥/٧/٢

نظر سنجی

ببخشید ولی من دنبال درد سر نیستم . به همین خاطر این مطلب رو حذف کردم .
چون دوست ندارم تو این وبلاگ جنجال راه بیفته . از قديم گفتن سري که درد نمي کنه دستمال نمي بندن.
حالا هر فکری دوست داری بکن . من حرفم همونه که بود . ولی اینجا جاش نیست .
ولی اگه تو بخوای حرفی نیست ٬ من یکبار نوشتم پس دوباره هم می تونم بنویسم .

+   مـــحــــمــــــد ; ٤:۱٦ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳۸٥/٧/٢

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir