ایـــنــجـــــــا پــــــرنــــــــده ای لانـــــــــه کـــــــــــرده

تـــــــــــــــــابـــــــــــــــــــمانـــــــد ســـــالــــهـــــــــا

همين جوری الکی

سلام

 اینقدر این چند وقته ننوشتم که اصلا یادم رفته چطوری می نوشتم

اولا شب یلدا و عید و روز کریسمس و روز تعطیل و یک روز دیگه که زنده هستین کلا و یک جا مبارک .

حرف زیادی ندارم یعنی کلا حرفی ندارم . اینقدر این چند وقته نصبت به پرنده  کوچولو بی تفاوت شدم که نگو . تقریبا از روزی که عکسم رو گذاشتم . این مطلب رو هم به خاطر دست گرمی و ابراز وجود می نویسم . می دونم که انتظار بیشتر ازین ازم ندارین ولی خودم که کلی ادعام میشه .به قول این دوست عزیزمون با اون اسم عجیبش ، نیکو و نک ، تیک تاک ، نیکوتاک ، نمی دونم همین چیزا که نوشته بود من خیل خودمو قبول دارم

یه جایی ، یادم نیست کجا ، خوندم "عقل تنها چیزیست که در عالم با عدالت قسمت شده ، چون همه فکر می کنند به اندازه کافی عاقلند!! "

حالا شده قصه ی ما .

یه وقتایی به سرم می زنه کلا این وبلاگو حذفش کنم .

بعد فکر می کنم بودن یا نبودنش به حال کسی فرقی نداره . خوب چیکارش داری ، بزار باشه .

ولی بعضی وقتا همین جوری بی خودی میره رو مخم .

یه جیگری بهم گفت هر وقت حالت خوب نبود بنویس بعد پاکش کن . حالا می نویسم اما پاکش نمی کنم . چراشم به خودم مربوطه .

آخه امروز روز تاریخیه برای من . چند سال پیش تو یه همچین روزی بود که پشت پا زدم به همه علایقم و رفتم خدمت .

عجب خریّتی . خوب چه میشه کرد . زندگی بالا و پایین زیاد داره .

حالا بعد این چند سال بازم شب یلدا و منو پادگان نظامی . تازه دارم راز این اعداد تکراری زندگیم رو می فهمم . از  تاریخ تولدم گرفته تا شماره شناسنامه و گواهینامه و دانشجویی و کد ملی و کد پرسنلی ارتش و شماره موبایل و ساعت هایی که هرروز چندین بار تکرار میشه .

کمکم دارم به خودم شک می کنم . داشتم فکر می کردم شاید ایم همه تکرار دست خودم باشه . شایدم من یه بیمار روانیه باهوشم که زیادی توهم زدم .

و شایدم غم دوری دوست دختر خوشگلم منو چزونده و شایدم از وقت خوابم گذشته ؟!!!

هر دلیلی که داشته باشه ، مهم اینه که بازم نوشتم و می خوام بنویسم . بد یا خوبش مهم نیست . مهم منم .

مهم زندگیه . مهم عشق و علاقه من به خانواده و خدامه ، که با نوشتن زیاد میشه .

به این عکس عصا قورت داده ی کج و کوله نگاه نکن . من خنگ تر ازین حرفام که بتونم حرف درست درمونی بزنم .

دوست دارم یه روز بشینم و قصه واقعی زندگیمو بنویسم . اما وقتی فکر می کنم ، جز چندتا حادثه ، چیز دیگه ای یادم نمیاد .

الان هم خفن خوابم میاد . پس تا بعد که این وپمطلب رو حذفش کنم و یه چیز به درد نخور دیگه جاش بزارم . شب زیباتون خوش .

+   مـــحــــمــــــد ; ۱٢:۳٢ ‎ق.ظ ; جمعه ۱۳۸٦/٩/۳٠

 

سلام .

۶ پست زیر به خاطر بی حوصلگی خودم و بعضی مسائل٬  از آرشیو خودم کش رفتم .

خوش باشید .

+   مـــحــــمــــــد ; ٦:٥٠ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱۳۸٦/٩/٢٧

۲۵ شهریور ۱۳۸۵

به نگارم گفتم :

بـــمـــــان ،...

اما رفت ...

ساده است ،

می بینی !

و من 

لب بسته  ،

          فریاد زدم :

                             آهــــــــــای مــــــــردم ...

                                      عـشـق را گـدایـی نـکـنـیـد !!!

+   مـــحــــمــــــد ; ٧:۱٧ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٦/٩/٢٦

غزل بانو

دل من

            به یاد چشمان غزل بانو

                                    رنگ رسوایی گرفته است .

می گرید ،  می خندد .

                                    بی بهانه !

اما در پس این همه کلام ، ناگفته های بسیاری در کوچه پس کوچه های عاشقی به جا مانده .

به نام نامی ناشنیده ها

و به رنگ و بوی تنهایی غصه ها

و به بی اعتباری محبت تو !

به چشمانت قسم

            هنوز می توانم دید

                        آرامش گرم آغوشت ،

                                                به زیر سایبان آبی آسمان .

+   مـــحــــمــــــد ; ٧:۱٤ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٦/٩/٢٦

۱۷ مهر ۱۳۸۵

پروانه پر و
                شمع سر و
                                   من جگرم ٬ سوخته است !

+   مـــحــــمــــــد ; ٧:۱٢ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٦/٩/٢٦

۳ مهر ۱۳۸۵

به چشمانم گفته ام

                        نبیند .

به گوشهایم گفته ام

                        نشنود .

خاطراتم را نیز

                        کشته ام .

بــارالــهــی

دلـــم را چـه کـنـم !

+   مـــحــــمــــــد ; ٧:٠٩ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٦/٩/٢٦

۶ مهر ۱۳۸۵

به آسمان بنگر...
                    در آن دور ٬

                                 تکه ابری پیداست .
                    شايد ٬

                                 نويد بارش فرداست !

+   مـــحــــمــــــد ; ٧:٠۸ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٦/٩/٢٦

۱۳ مهر ۱۳۸۵

قصۀ ما ،

بر خلاف همیشه ،

از پایان ،

آغاز شد !

هردوی ما ،

آخر قصه را

خوب می دانستیم ،

و یک نفس به جنگ سرنوشت از پیش نوشته ، رفتیم !

افسوس که در این جنگ بی سرانجام     

مـــن بـــی تــو و

تــو بــی مـــن  ،  بودیم !

+   مـــحــــمــــــد ; ٧:٠٧ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱۳۸٦/٩/٢٦

شعر پشت وانتی گفتم !!

ای طلا بانوی ناب خاوری

دختر زیبای پاییز

چه بی پروا ٬ بوسیدی مرا

من که همه

مست زیبایی دو چشمت بودم

بس خراب افتاده لیکن ٬

این عشق مگیر از من

که بی عشق

چون منی نیرزد به تومن !!!!

عجب شعر پشت وانتی شد . آقا من شرمندتونم . همین جوری ا... وقتکی نوشتن بهتر ازین نمیشه

+   مـــحــــمــــــد ; ۱٢:۳٦ ‎ق.ظ ; جمعه ۱۳۸٦/٩/۱٦

فرياد زدم ... بس ديگه خفه شو !

این متن رو حذفش کردم

حرف رو پس نگرفتم ولی فکر کردم شاید کسی از من انتظار نداشته که اینقدر به خودمو دنیا دری بری بگم

هر کسی روز خوب و بد داره و روزی چیزی که هست رو نشون می ده .

چقدر کلافه می شم وقتی حرفی می زنم ولی نمی تونم منظورم رو کامل بیان کنم . به هر حال تو اون یکی وبلاگم می زارمش . تا شاید به اسم پرنده کوچولو آسیبی نزنه . 

اصلا ازین کارم رازی نیستم و می دونم که ممکنه بدتر بشه .

هر کسی روز خوب و بد داره

+   مـــحــــمــــــد ; ۳:٤٦ ‎ب.ظ ; جمعه ۱۳۸٦/٩/٩

تنهايی مهتاب

راستی غم دل یعنی چه ؟

و چیست در آنسوی نگاه خسته ی شب بو ها ؟

که آسمان تیره ی شب را ،

بر قدرت خورشید ،

فزون می دانند ؟!!

راستی در دل کوچک گلبرگت چیست ،

که از آفتاب چنین دل گیری ؟!!

در هراس از چه هستی ای گل ؟

که شب هنگام برون می آیی ؟

و شاید این ها همه

از غم تنهایی مهتاب است ؟!!

+   مـــحــــمــــــد ; ۸:۱٢ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸٦/٩/۸

صدای پای بارون ...

دلم می خواست چشمام رو ببندم  و اون لحظه رو یک بار دیگه ، با همه جزئیاتش به خاطر بیارم .

لحظه ای که قلبم با ترانه ی جدیدی می نواخت و تو سینه مثل بچه ها بالا و پایین می پرید .

 انگار همنوازی می کرد با قطره های بارونی که بی پروا ، از اوج آسمان به زمین سرد و خاکی انسان ها هجوم می اووردن تا اطاعت کنند امر پرودگارشون رو .

گویی که باور داشتن در این سقوط و نابودی فلسفه ای هست .

وقتی که بی هیچ دغدغه ای ، بدن نحیفشون رو به آسفالت کثیف خیابون می کوبیدن تا با هم صداییشون ، موسیقی ای بنوازن ٬ از ذات کبیر هستی .

صدای که بی شک ، تمام زجرها رو تو خودش خفه و نابود می کنه .

موسیقی بی کلامی که تمام دردهاتو یه لحظه فریاد می کنه .

زیباترین کلام طبیعت .

آرام بخش ترین هدیه خداوندی .

وای که چه لحظه ای بود .

انگار که شوق از آسمون می بارید و قلب ها رو لبریز از حس پریدن می کرد .

ظرف چند دقیقه ، قطره قطره ، سیلی شد و تمام خیابون رو در بر گرفت و شست و برد .

چه طراوتی ، چه شکوهی ، وای چه عظمتی .

وقتی صدای اذان صبح به این معجزه اضافه شد ، معجونی شد از ذات پاک و بخشش و قدرت خداوندی .

انگار که هیچ کس نبود جز من و الله و یه دریا حرف ناگفته .

وقتی قطره اشکی روی صورتم با قطره های بارون در هم آمیخت ، انگار که اینها همه قطره های اشک من بود ٬ که از اوج آسمون می بارید .

خدایا ، چقدر دلم برای اون لحظه تنگه .

چی بود که تو لحظه به من هدیه کردی؟ شاید عشق و شاید هم امید ؟!!

و شاید اونها رو در هم آمیختی و معجون غول آسای زندگی رو ساختی و در کام تشنه ی مردم بیدار خیابون ریختی .

عشق رو جلا و صیقل دادی و هدیه کردی به قلبهایی که دستهاشون رو بی هیچ ادعایی ، رو آسمونت دراز کرده بودن و از درگاه رحمتت٬‌ طلب بخشش می کردن .

وای ...، وای که چه قدر زیبا بود .

وقتی که چهار ستون بدنم از شوق می لرزید .

وقتی که چشمای پاک ٬‌ می تونستن پرواز فرشتهاتو بر فراز این شهر سوت و کور ببینن .

خدایا ٬ اون بالایی غوغایی بر پا بود !!

وقتی که موجودات عالم به وجد اومده بودن و فریاد بی صدای قلب منو می شنیدن .

اما ، خدایا ،

خیلی وقته که دیگه اون حس رو نداشتم .

خیلی وقته که دیگه آرامش اون لحظه رو نداشتم .

انگار که فریاد بارون توی کوچه های شهرمون گم شده .

انگار معجون عشق و ایثار،  جای خودشو به جام شوکران فحشا داده .

گویی که چتری رو سرمون گرفتیم و می ترسیم از چکیدن یه قطره بارون رو لباسای شیک و گرون قیمتمون ،

شایدم می ترسیم که آرایشمون خراب بشه !

خنده دار نیست !

دلم تنگه خدایا ، خیلی دلم تنگه ...

+   مـــحــــمــــــد ; ۳:٠٢ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳۸٦/٩/٤

دزدی

خـــــدایـــــا عشق من پـــــــــاکـــــــــه

درســــــته عـــــــشـــقی از خـاکــه

+   مـــحــــمــــــد ; ۸:٢۱ ‎ق.ظ ; شنبه ۱۳۸٦/٩/۳

داستان در هفت دقيقه

- فقط ۷ دقیقه فرصت دارم .

- فقط ۷ دقیقه ؟!!

آخ یک دقیقه هم که کم شد .

هفت دقیقه برای این همه حرف  نگفته ؟!

چه جوری بگم آخه ؟!

- خوب دوست نداری نگو  !

- نه باید بگم . آخه شاید دیگه نبینمت

- پس بگو زود باش

- راستش .....٬‌ چطور بگم .... خیلی خوب الان می گم .... صبر کن حولم نکن .

- سه دقیقه !!!

- باشه٬  اگه اینو می خوای  ٬ اصلا مهم نیست .

هیچی نگم بهتره . 

می خوام تو این سه دقیقه فقط ساکت وایستم و برای آخرین بار یه دل سیر نگات کنم ...

بعدش اگه خواستی بــــــــــرو ...

+   مـــحــــمــــــد ; ۸:٠٠ ‎ق.ظ ; جمعه ۱۳۸٦/٩/٢

داستانک ( فقط سه کلمه !!)

می دانست ٬‌ اما ٬‌ نمی خواست !!!!!!!!!!!!!!!

+   مـــحــــمــــــد ; ۱٠:٤٢ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸٦/٩/۱

شعر فراموشی ۲

ساده نیست ٬

           خندیدن و گفتن ٬

                    که مــــرا دردی نـــیـــســت !!!

+   مـــحــــمــــــد ; ۱٠:٠٥ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸٦/٩/۱

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir