ایـــنــجـــــــا پــــــرنــــــــده ای لانـــــــــه کـــــــــــرده

تـــــــــــــــــابـــــــــــــــــــمانـــــــد ســـــالــــهـــــــــا

چه باید بکنم تا نفسی تازه شود

سلام
آمده ام تا پایان
گویی که  نبوداست راه دیگری هرگز
چشماهایم ندید
اگر دیگری هم بود
به فساد رسیده است افکارمن اکنون
هرج و مرج بی پایان
و سکوتی یکباره و ممتد
همچون  قیل و قال کلاغ های باغ اجدادی

چو عاشق می شدم گفتم ٬ که بردم گوهر مقصود 
                                              ندانستم که این دریا چه موج خونفشان دارد


این چند خط بی مفهوم
پاداش گریزی است
از تمامی پاکی ها
من و  یک جرعه نفس
من و  این گام بلند افکار
من و این تپش پنجره های سهراب
من و این قلم بی هنره پر از اشکال
من و تنهایی این فصل غریب
روییدن مرگ و مردن ز همه شادی ها
بهار آمد و بی هم نفسیم
چهلچه در شوق وصال و ما همه در قفسیم
کو سایه آرامش آن قدرت تو ؟
کوموج بلند آن  قد قامت تو ؟
چه باید بکنم تا نفسی تازه شود
مگر این چند سباح ٬ همه اش ویرانی است ؟
کو آن فریاد دشمن کش رستم.....
                                                                                 کو ؟؟؟؟؟؟؟؟
آخرین حرف چه باید باشد؟

به سکوتی باید گفت : آشفته تر از آنم ٬ که عاشق باشم ...............

+   مـــحــــمــــــد ; ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ ; جمعه ۱۳۸٧/۱/٩

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir