ایـــنــجـــــــا پــــــرنــــــــده ای لانـــــــــه کـــــــــــرده

تـــــــــــــــــابـــــــــــــــــــمانـــــــد ســـــالــــهـــــــــا

غزل بانو ۲

چشمان غزل بانو پر از اشک شد .

زیر لب زمزمه کرد : " من با تو چیکار کردم "

اشکش را پاک کردم .

دستش را در دست گرفتم .

آرام پیشانیش را بوسیدم و گفتم :

                                    غزلم من تحمل این اشکها رو ندارم ، آتیشم نزن

با آنکه دلم در حسرت گرمی آغوشش می سوخت ، اما من با خود عهدی بسته و به آن وفادار بودم .

+   مـــحــــمــــــد ; ٩:٠٠ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸٥/٦/۱٦

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir