افسوس که دلم چه گمگشته به دنبال ياور بود.

من به حرفات فکر کردم . باید ازت تشکر کنم آره ؟

آخه چرا ؟ به خدا این راهش نبود .

این همه منتظرم گذاشتی که اینو بگی . افسوس که منو نشناختی .من هم تو رو نشناختم .

آخه بامرام من با دلم چیکار کنم !

خسته شدم بس که چشام تو هر خیابون دنبال تو گشت .

آبروم رو می خوای   بگیر مال تو غرورم چی .

این اولین چیزی نیست که می بری و میشکنی . دلم امانت پیش تو بود .اینقدر راحت بردی و شکستی و حالا بعد از این همه انتظار می گی بیا ٬مال خودت ٬نخواستم !

این رسم دوست داشتن نیست به خدا نیست .

/ 0 نظر / 4 بازدید