غزل بانو

دل من

            به یاد چشمان غزل بانو

                                    رنگ رسوایی گرفته است .

می گرید ،  می خندد .

                                    بی بهانه !

اما در پس این همه کلام ، ناگفته های بسیاری در کوچه پس کوچه های عاشقی به جا مانده .

به نام نامی ناشنیده ها

و به رنگ و بوی تنهایی غصه ها

و به بی اعتباری محبت تو !

به چشمانت قسم

            هنوز می توانم دید

                        آرامش گرم آغوشت ،

                                                به زیر سایبان آبی آسمان .

/ 0 نظر / 4 بازدید