زیربارش ماه

یک نفس تا ته آن کوچه دویدم

افسوس

                آن رفتگر پیر چه زود همه چیز را برد

پاهایم سست شد

غم چنگ به گلویم انداخت

راه کوچه آن کوچه ،تنگ تروتنگ ترشد

در آن بن بست به دنبال چه بودی ای دل ، که بی پروا از نیش خند رهگزان

عریان و سرگردان

              چشم به هر سو می انداختی ؟!!

ذره ای خاطره ؟!

نه

اودیگرآنجا نیست

سالها پیش رفته

بازی تمام شد ...

                           بخند

حالااگرمی توانی ،

                           بخند

/ 0 نظر / 23 بازدید