بشوی دست خون آلودت ای دوست

عجب حکایتی است

قصه ی غصه ی ما آدمها

قصه ی تیغ تشنه ی خنجر و پاره دلی بی پناه...

چیست جنس این خنجر برهنه ی دوست

که کویر کویر،تشنه ی خون من است

چه کرده ام؟!

چیست تقصیر من ای دوست

        که بی پروا کشیدی بر تن این زخمی افتاده به خاک،

                                                  خنجر کین دیرینه خود...

بشوی دست خون آلودت را با اشک چشمم

                           باشد که رهگزان باور کنند

                                               که در آغوش تو جان دادم...

/ 12 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
باران

عجب حکایتی است... زیبا می نگارید..

آوای سکوت

سلام.سال نو مبارک دوست من...آپم و منتظر حضور گرمت.عزت زیاد.

آوای سکوت

سلام.فرارسیدن ایام فاطمیه تسلیت باد. به روزم.خوشحال میشم یه سری بزنی. موفق باشی.

سمانه

این حقیقتی‌ست بسیار تلخ که امىا به راستی حق است وجز حقیقت پیامی دگر نخواهد داشت واینجاست که با خود می‌اندیشم آیا من لایق این هستم که دوست مرا با خنجر کین دیرینه‌اش به زمین اندازدو.........

آوای سکوت

سلام .بلاگ قبلی فیلتر شد.خوب اینم قسمت ما بود..ادرس جدیدمو واستون نوشتم.اگه دوست داشتید عوضش کنید..شاد باشید.

مهرنوش

سلام.خوبی؟ خبری نیست ازت.....منتظر پست جدیدت هستم.[گل]